Ondanks het slechte weer ging de nieuwjaarsreceptie door en luisterden aanwezigen naar de tospraak van de burgemeester.
Ondanks het slechte weer ging de nieuwjaarsreceptie door en luisterden aanwezigen naar de tospraak van de burgemeester. Thijs Wehrmeijer

“Neem verantwoordelijkheid”

Lokaal

Burgemeester Patrick van der Giessen heeft in zijn nieuwjaarstoespraak gepleit voor verantwoordelijkheidsbesef. Als voorbeelden noemde hij de vele Ambachtse vrijwilligers die zich inzetten voor veiligheid, sport, zorg en verenigingen. Ook de oproep om voorbereid te zijn op langdurige crises schaart hij daaronder. “Voorbereid zijn geeft rust en maakt dat mensen er voor elkaar kunnen zijn”.

Naast het stellen van grenzen om overlast van jongeren tegen te gaan vroeg hij aandacht voor de begeleiding en ondersteuning van jongeren. “Veel van hen staan onder druk die eerdere generaties niet kenden. Aandacht daarvoor lost niet alles op maar wegkijken is ook geen optie”.

De gemeente probeert ook verantwoordelijk om te gaan met gemeenschapsgeld. Het overschot op de afvalstoffenheffing door het goed scheiden van afval krijgen huishoudens daarom terug. Maar ook investeringen die over tien of twintig jaar nog verschil maken horen daar volgens de burgemeester bij. Hij noemde daarbij onder andere Cascade, het warmtestation bij De Ridderhal en de gebiedsvisie rond het gemeentehuis.

Verantwoordelijkheidsbesef komt ook aan de orde bij de duurzame opvang van vluchtelingen. “Een lastig dossier, met verschillende opvattingen daarom nemen we geen overhaaste besluiten en luisteren we eerst naar onze inwoners. Omdat goed bestuur niet over maar mét mensen gaat”.

Van der Giessens eigen goede voornemen en tegelijkertijd oproep aan Ambachters is het nemen van verantwoordelijkheid. “Groots als dat kan maar juist ook in het klein. Niet wachten tot een ander het oplost of wegkijken als iets schuurt. Maar als het kan erop af en doen wat binnen je bereik ligt, want een open en veilige samenleving bestaat bij de gratie van verantwoordelijke mensen die betrokken blijven bij elkaar en bij wat er speelt”.

Tekst: Trudy Wehrmeijer