Wethouder Van Die stopt ermee

Wethouder Steven van Die (CDA) nam op woensdagavond 6 mei afscheid van de Ambachtse politiek. Hij trad af als wethouder van “de gemeente waar ik ben opgegroeid en die mij heeft gevormd als inwoner, maar ook als politicus”.

Na de gemeenteraadsverkiezingen en de eerste verkenningen voor de vorming van een nieuw college werd duidelijk dat het CDA daarin geen rol zou hebben. De wethouderstermijn van Van Die zou dus sowieso eindigen als het nieuwe college aantreedt. “Als wethouder word je geacht te wonen in de plaats waar je wethouder bent, maar de gemeenteraad kan daarvoor jaarlijks dispensatie geven en heeft dit ook unaniem gedaan toen ik naar Rotterdam verhuisde. Die dispensatie zou nu moeten worden verlengd en ik vind het niet juist om dat aan de net aangetreden nieuwe gemeenteraad te vragen”, zo licht Van Die zijn besluit tot aftreden toe.  Daarmee komt een einde aan een lange loopbaan in de Ambachtse politiek, die in 2010 begon toen Steven van Die als 20-jarige student politicologie voor het CDA werd gekozen in de gemeenteraad. Vier jaar later werd hij fractievoorzitter en in 2018 wethouder sociaal domein.

De onderwerpen in zijn portefeuille gingen en gaan hem nauw aan het hart, mede ook omdat hij in de gemeente is geboren en opgegroeid. Het afscheid voelt dan ook dubbel. “Voor mij hoort bij de functie van wethouder dat je je met de gemeente verbonden voelt en de gemeente goed kent. Ik heb het werk met hart en ziel gedaan maar het is ook goed om het na acht jaar over te dragen en voor mijzelf tijd om naar iets anders te kijken”.

Terugkijkend als wethouder is hij blij dat Cascade en omgeving nog meer het centrum van de gemeente kunnen worden. En dat de verbouwing van Cascade binnen de planning en binnen budget is gelukt noemt hij “heel mooi”. Ook met de nieuwe visie voor het Sportpark, waarbij alle velden worden vernieuwd of gerenoveerd is hij blij, net zoals met het nieuwe binnenbad. Voor wat betreft voorzieningen zou hij zijn opvolger willen meegeven om ook nog naar De Ridderhal en het Baxhuis te kijken.

Een groot beleidsterrein in zijn portefeuille was de Jeugdzorg. “We hebben meer grip gekregen op de kwaliteit en de kosten van de jeugdzorg. We willen geen kinderen uit huis plaatsen. Bij moeilijke scheidingen hebben we nu het Parentshuis, waar één van de ouders terecht kan, zodat er rust komt in het gezin. Dat blijkt succesvol. Ook is er goede samenwerking met de huisartsen. Hun praktijkondersteuner Jeugd kan soms al helpen maar kan doorverwijzen naar het Sophiateam, waarin twee specialisten zitten voor Jeugd GGZ. We zijn daar verder in dan veel andere gemeenten”.

Van Die benadrukt dat zijn portefeuille altijd draait om mensen. “Soms hielden casussen mij ‘s nachts wakker, zoals een tienergezin dat met Kerst dreigde dakloos te geraken of een dochter die na aanranding binnen de familie door haar ouders vanwege geloofsovertuigingen op straat werd gezet en plotseling nergens meer terecht kon. Als zo’n casus bij mij terecht komt, dan heeft iedereen er al naar gekeken en dan kun je als wethouder toch een doorbraak forceren”. Glimlachend vertelt hij dat de tienermoeder hem enige jaren later mailde dat het goed ging met haar kind en dat zij zelf werk had gevonden.

Van Die zal alle goede contacten die hij in de loop der jaren heeft opgebouwd zeker missen. “Maar niet de soms lange avondvergaderingen”. Hoewel hij inmiddels door vier gemeentes is benaderd om daar namens het CDA wethouder te worden, ambieert hij dat niet. “Met zo’n gemeente zal ik altijd minder gevoel hebben dan ik hier met Ambacht had. Het publieke domein past bij me en inmiddels voer ik oriënterende gesprekken over het vervolg van mijn carrière. “

Trudy Wehrmeijer