De Nijmeegse vierdaagse was weer een groot feest!

Na jarenlang met veel plezier aan korfbal te hebben gedaan, kwam de corona crisis. Tijdens deze periode wilde ik toch graag mijn energie kwijt. Dus ik ben heb naar de outdoor winkel gegaan en mijzelf op een paar wandelschoenen getrakteerd. Heerlijk buiten rondom mijn huis gewandeld. Ik woon in Zwijndrecht aan de grens van Hendrik-Ido-Ambacht, waar ze een parcours hebben uitgestippeld van 10km. Ideaal om je conditie op te bouwen! Toch miste ik het groepsgevoel, zoals bij een teamsport. In heb in de omgeving gezocht naar een wandelvereniging. Zo kwam ik uit bij wsvNooitgedacht terecht. Daar ben ik ontzettend goed ontvangen en een leuke wandelgroep ontmoet.

Uitdaging en motivatie 
Graag wilde ik niet zomaar wandelen, ik wilde mijzelf uitdagen. De Nijmeegse vierdaagse leek mij een mooie doelstelling voor mijzelf. Wekelijks gingen we op pad om wandelroutes in Zuid Holland te wandelen. Zo kon ik goed de aantal kilometers opbouwen. Met tips van doorgewinterde vierdaagse lopers ging mij het wandelen goed af. Met veel enthousiasme en vol verwachting gingen we naar Nijmegen. We sliepen op een zaal, waarbij het schoolkamp gevoel weer direct terug kwam. Samen slapen, eten en wandelen; geweldig vind ik dat! Vol adrenaline begon ik in alle vroegte de vierdaagse.
Nijmeegse vierdaagse:
Waar studenten na het nachtleven ons toejuichen. Waarbij mensen van het verzorghuis of de Zonnebloem ons aanmoedigen. Je oogcontact zoekt met de ouderen, wat hun dag helemaal maakt. Dat doet iets met je! Waar dorpen versiert zijn in het oranje- groen, ballonnen, slingers , waar muziek klinkt door de vele speakers, muziekkorpsen hun muziek ten gehore brengen, waar vele mensen voor iedereen klapt en zingt. De peloton militairen die je in marstempo voorbij komen, met volle bepakking van 10kg, respect! Een waanzinnige sfeer en saamhorigheid tussen de wandelaars en het publiek. Op de laatste dag is de “via Gladiola” een begrip. De laan van Nijmegen waar veel publiek is, vol staat met vrienden, familie en wellicht ook uitvallers die er zijn voor jou. Zij wachten gespannen af om een glimp van je op te pakken, ze feliciteren je en zijn trots op jouw prestatie. Licht geëmotioneerd van blijdschap, geluk en de voldoening die je voelt zet je de laatste stappen naar de finish. Om daar je gouden kruisje op te halen.

Prestatie en een goed doel
Het leek mij een mooie gedachte om de vierdaagse te koppelen aan een goed doel, voor extra inzet. Persoonlijk heb ik gekozen voor de Maag, Lever, Darmstichting. Zelf ben ik kerngezond maar vele kampen met darmproblemen, problemen met de maag of lever. Ook ontstaat er helaas bij deze organen kanker een ziekte waaraan ik onze moeder en een goede vriend verloren ben. Dus meldde ik mij aan als sponsorloper voor de MLD stichting, een kleinere stichting die ook haar aandacht verdiend. Zij toonde hun dankbaarheid in kaarten en een shirt die ik mocht ontvangen. Op de Wedren werd ik ontvangen met drinken en lekkers.

Nieuwe doelstelling:
Samen met vrienden uit mijn korfbalverleden gaan we de Alpe d’huzes lopen en een aantal heren gaan fietsen. Een hele mooie doelstelling om met elkaar een sportieve uitdaging aan te gaan. Om zoveel mogelijk geld in te zamelen voor het KWF want er is nog steeds onderzoek nodig om deze ziekte de wereld uit te krijgen. Bergen hebben we niet echt om te oefenen. Maar kuitenbijters als de Mooksebaan en de Zevenheuvelenweg is een leuke uitdaging om mee te beginnen.