Burgemeester boven de dossiers

Het was dit weekend precies 100 dagen geleden dat Patrick van der Giessen werd geïnstalleerd als burgemeester van H.I.Ambacht. Een mooi moment voor een gesprek over zijn bevindingen tot nu toe.

Vaak gebruiken nieuwe burgemeesters die eerste maanden om kennis te maken met organisaties en verenigingen in hun gemeente. Dat was voor Patrick van der Giessen niet nodig. Hij is geboren en getogen in H.I.Ambacht, was er tien jaar lang raadslid en enige jaren wethouder. Inwoners komt hij naar eigen zeggen overal tegen. Wel heeft hij de afgelopen tijd kennis gemaakt met alle burgemeesters in de regio en met de brandweer en politie. Die laatste diensten hebben immers te maken met zijn verantwoordelijkheid voor openbare orde en veiligheid. Hij heeft inmiddels ervaren dat het burgemeesterschap heel anders is dan het ambt van wethouder. “In dat laatste geval ben je vooral bezig met je dossiers, daar sta je voor en daar ben je het gezicht van. Als burgemeester sta ik boven de dossiers. Zo heb ik oud- en nieuw en het vuurwerk heel anders ervaren dan vroeger. Nu had ik de verantwoordelijkheid voor wat er kon gebeuren”. Als burgemeester ging hij de afgelopen maanden ook naar een aantal huwelijksjubilea en was er een naturalisatieceremonie.

Wethouder
Van andere orde was de zaak, waarbij de beoogde nieuwe wethouder door de raad niet werd benoemd. “Als burgemeester sta je daar anders in dan als politicus. De burgemeester moet boven de kwestie staan en zich niet bemoeien met de inhoud. Tegelijkertijd wil je als burgemeester graag dat het college compleet is maar ook de rol van de Ambachtse raad in stand houden. We moeten wel met elkaar goed samenwerken”. Hij weet best dat hij als burgemeester invloed heeft. “Maar dat moet je ook gegund worden. Mensen zien mij in het ambt van burgemeester soms anders dan zoals ze mij voorheen kenden. Maar toen was ik nog geen burgemeester. Misschien kan daardoor wrijving ontstaan. Dat geeft niet als we aan het einde van de vergadering weer gezamenlijk aan tafel kunnen zitten of een glas kunnen drinken”. De burgemeester lardeert zijn bestuursstijl daarbij graag met een beetje humor. “We moeten het wel leuk hebben met elkaar, ook bij politieke zaken”.

Geen vriendjespolitiek
Dat Van der Giessen veel Ambachters en de Ambachtse gewoonten kent, vindt hij een voordeel. “Mensen kunnen mij aanspreken en voor inhoudelijk goede ideeën sta ik altijd open maar ik doe niet aan vriendjespolitiek. De mensen die mij kennen, weten dat ook en komen zo ook niet bij mij”. Tegelijkertijd durft hij zichzelf wel als dienend te omschrijven. “Ik vraag vaak wat ik voor mensen kan doen. Vaak zal ik als burgemeester dan niet de kar trekken maar eerder anderen een duwtje in de rug geven en naar voren schuiven”.

Vrijwilligerswerk
Burgemeester Van der Giessen hamert veel op het belang van vrijwilligerswerk. “Ik ben bang dat we aan een ondergrens komen”. Hij somt op: “Brandweer, mantelzorg, kerken, sportverenigingen Oranjevereniging, Speelfabriek. Ze kunnen allemaal niet zonder vrijwilligers. Het baart mij grote zorgen dat er op al die plekken steeds minder vrijwilligers zijn. Als burgemeester heb ik geen ander belang dan dat al die zaken in het dorp blijven bestaan. Ik spoor mensen aan om mee te doen, want als er geen vrijwilligers meer zijn kunnen kinderen niet meer sporten en stoppen veel dingen, omdat we ze niet kunnen betalen. Dat moeten we niet willen”. Hij wil er nog wel bij kwijt dat vrijwilligerswerk energie geeft, helpt bij zelfontplooiing en sociale contacten oplevert. “Ik kan het mensen niet verplichten maar ze er wel op aanspreken om zelf mee te helpen om het leuk en goed te blijven houden in Ambacht”.

Grote wensen voor de toekomst van Ambacht heeft hij niet maar als de driehoek Cascade-gemeentehuis-Spoor-Van Ticheltplantsoen in de toekomst een echte centrumfunctie zou krijgen, dan zou Van der Giessen dat wel mooi vinden. “We zijn straks met 35.000 inwoners op 10 vierkante kilometer en daarmee een van de dichtst bevolkte gemeentes van Zuid-Holland. We verdienen een ruim opgezet centrum”.

Tekst en foto: Trudy Wehrmeijer