Een Aziatisch bergvogeltje in het Noordpark

Een Zwijndrechtse vogelaar hoorde op 28 december onverwachts een gek roepje in het Noordpark, op de grens van Ambacht en Zwijndrecht. Een dergelijk gerucht verspreid zich snel binnen de lokale vogelaarswereld, en al snel bleek het te gaan om een heuse humes bladkoning. Een klein, grijsgroen vogeltje met een opvallende wenkbrauwstreep en een opvallend streepje op de vleugel. En bovenal een opvallend roepje, namelijk een tweelettergrepig ‘tsoe-wiep’. Het vogeltje hield zich op in met name groenblijvende struiken, zoals taxus en laurier, waar hij actief op zoek was naar kleine insecten. Het hoofdvoedsel van deze Aziatische vogelsoort, want dat is het.

Het dichtstbijzijnde broedgebied van humes bladkoningen ligt in het oosten van Kazachstan, waar ze voorkomen in berggebieden. Deze kleine zangvogels broeden daar tot een hoogte van 4000m in bosgebieden en struikgewas. Wat dat betreft is het een echte bergvogel, die in de winter naar India trekt om te overwinteren. Jaarlijks verdwalen echter vogels en komen wonderbaarlijk in Nederland terecht, waarbij dit jaar dus een exemplaar in onze regio! Dat was nog nooit eerder gebeurd, terwijl er landelijk al tientallen exemplaren zijn opgedoken. Meestal duiken ze op in de kustgebieden, waar ze na een trektocht van duizenden kilometers niet meer verder kunnen en ‘ophopen’ tegen de kustlijn. Voor zowel Ambacht en Zwijndrecht was het dus een nieuwe vogelsoort, zodat de lijst met waargenomen vogelsoorten in H.I.Ambacht nu 251 soorten telt en in Zwijndrecht 230. Het grote verschil tussen beide gemeenten kan worden verklaard door de Sophiapolder en Crezéepolder die (gedeeltelijk) onderdeel zijn van Ambacht en relatief veel soorten aantrekken. Humes bladkoningen duiken in Nederland altijd pas op vanaf oktober. In het najaar zijn ze nog op doortrek, maar later in november kunnen ze de hele winter blijven. Opvallend genoeg worden relatief veel Humes bladkoningen ontdekt in de laatste week van december. Vermoedelijk omdat in de kestvakantie relatief veel wordt gewandeld en de natuur wordt opgezocht, ook door vogelaars…

De humes bladkoning bleef uiteindelijk tot 5 januari en werd daarna niet meer gezien of gehoord. De vraag is dan altijd waar zo’n vogeltje is gebleven, maar het kan goed dat hij toch nog weer verder is getrokken en nu bijvoorbeeld op een tiental kilometer verderop verblijft. Of hij ooit weer in het broedgebied terug zal komen is natuurlijk de grote vraag, maar die kans is behoorlijk klein. Desalniettemin wordt er steeds meer geleerd over dergelijke dwaalgasten. Waar ze vroeger werden gezien als de ‘domme’ vogels die finaal de andere kant opvliegen en nooit meer terug zullen keren, verandert dat beeld momenteel. Diverse soorten die vroeger werden gezien als dwaalgast, worden steeds algemener en ontwikkelen nieuwe trekstrategieën. Voor een vogelsoort is dat natuurlijk gunstig, omdat daarmee het risico wordt gespreid. Vindt er bijvoorbeeld in het ‘vaste’ overwinteringsgebied een ramp plaats, dan is er elders op de wereld nog een deel van de populatie die wel in goede conditie terug kan keren, zodat de soort in stand blijft. Wellicht doet deze humes bladkoning het dus zo gek nog niet.

Heeft u vragen, zelf wat onbekends gezien of andere opmerkingen?
Mail me gerust: cornelisfokker@gmail.com